| Golubački grad | ||
Povoljan geografski položaj Golupca privlačio je mnoge osvajače. U periodu rimskih osvajanja Dunav je činio stabilan prirodni odbrambeni bedem. Da bi tu funkciju Dunava sačuvali i u budućim vremenima Rimljani su sa obe strane reke podigli utvrđenja koja su štitila severne granice carstva. Na brežuljku koji se nalazi 4 kilometra uzvodno od srednjevekovnog grada Golupca, nalaze se ostaci kastela poznatijeg pod nazivom Vicus Cupae iz prvog veka nove ere, za koji se smatra da je u administrativnom pogledu bio u sastavu teritorije Viminacijuma. |
||
 |
 |
 |
Srednjovekovni grad Golubac nalazi se na desnoj obali Dunava, na nepristupačnoj steni, gde oko 1 km nizvodno od grada počinje Đerdapska klisura. U samom naselju Golubac Dunav je najširi u svom toku, pa ga turisti često uporedjuju sa boko-kotorskim zalivom. Područje oko Golupca je dugo bilo poprište sukoba izmedju Vizantije, Srba, Bugara i Mađara. Mir je zavladao onog momenta kad su ove oblasti potpale pod srpsku upravu za vreme kralja Dragutina (1291. godine). U tim burnim, ratnim vremenima nastao je srednjovekovni grad Golubac. |
||
 |
 |
 |
Golubac se prvi put pominje kao tvrdjava sa ugarskom vojnom posadom, 1335. godine. Pretpostavlja se da je grad u vreme Kosovske bitke bio u srpskim rukama, a posle Kosovske bitke zauzeo ga je Bajazit I. Grad je ponovo bio u srpskim rukama oko 1410. godine za vreme vladavine Stefana Lazarevića. Posle smrti Stefana došlo je do promena. Despot Stefan Lazarević je bio obavezan da, pošto nije imao muškog naslednika, Mačvu, Beograd i Golubac vrati Ugarskoj. U vreme smrti Stefana, Ugarski kralj Žigmund dolazi u Srbiju da bi preuzeo ugovorene teritorije. Stefan Lazarević je dao Golubac vojvodi Jeremiji kao zalog za pozajmicu od 12.000 dukata. Na dobijeni zahtev od Žigmunda da preda grad, gradonačelnik Jeremija je tražio da mu predhodno isplati 12.000 dukata koje je on dao za grad. Pošto Žigmund nije hteo da mu plati, Jeremija predaje grad Turcima bez borbe. Pod turskom vlašću Golubac je, sa kraćim prekidima, bio sve do 1867. godine. |
||
| Foto: Nenad Šeguljev, Slobodan Acketa | ||